LIEFDE van Bonne Stienstra

Vorige week heb ik tijdens de grote 'boeken-uitverkoop' het mooie boek, Neuzen op de Rails van collega Bonne Stienstra gekocht. Zijn sportcolumns in de Leeuwarder Courant worden gretig gelezen. Vele honderden columns heeft hij geschreven. In Neuzen op de Rails (Tip: leuk Sinterklaas-cadeau!) heeft Bonne een selectie gemaakt van zijn 50 mooiste sportcolumns. Ooit heeft deze sympathieke redacteur een column in de Leeuwarder Courant geplaatst, die heel veel indruk op me heeft gemaakt: LIEFDE.
 
LIEFDE
 
Kunstame nov - 041 Er stond een vrouw in het gras. Naast haar lag haar tas, haar jas, haar zonnebril. Ze keek omhoog, naar het raam. En verder niks.
Het was vrijdagmiddag, half twee misschien. Het gras was dat naast de Aldlxc3xa2nsdyk in Leeuwarden en de vrouw keek naar een man in een geel shirt. Het was een brede man daar achter het raam. En achter de tralies.
Achter de vrouw reden de auto's, met bestuurders die het schouwspel als bijzonder herkenden en met bestuurders die niets zagen. Die de konijnen, die daar normaal in het gras rondhuppen, ook nooit zien.
Het heet er thans Penitentiaire Inrichting Noord Locatie De Marwei, maar het blijft een ordinaire gevangenis. Tralies en glas en een hoge muur met stroomdraad keren de buitenwereld op.
Zij stond in de buitenwereld en ze trok zich niets van de auto's aan. Ze wilde hem zien. En hij kennelijk haar, want het kon hem ook niets schelen dat passanten hem opmerkten.
Zo sterk kan liefde zijn. Tenminste men mag aannemen dat het hier van beide kanten een daad van liefde betrof. Ze hadden het afgesproken. Immers, anders stonden ze daar niet, op hetzelfde moment, hij achter de tralies en zij in het gras.
Zo'n beeld brengt een argeloze toeschouwer in verwarring. Bezoekuur gemist? Bezoekuur te kort? Nieuw kapsel getoond? Prille liefde? Gebroken liefde? Radeloze liefde?
Misschien had de man wel de vreselijkste dingen op z'n kerfstok. De argeloze voorbijganger wist het niet. Hij wist alleen dat de man de moeite had genomen om naar het raam te komen en de vrouw om om te lopen en daar in het verboden te betreden gras te staan.
Het beeld van die twee, met daartussen, de struiken, de muur, de stroomdraden, het glas, de tralies, dat beeld bleef hangen, de godganse dag bij de automobilist, die er niet langer dan vijf seconden naar had gekeken.
Tien meter, meer was het niet dat de man en de vrouw van elkaar scheidde. Onoverbrugbare meters voor gewone stervelingen, een afstand van niks voor verliefden.
(geschreven door Bonne Stienstra)
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s