Doutzen Kroes bracht me in grote vertwijfeling! Als fotograaf sta je dan voor een groot dilemma. Foto of geen foto?!

P1170474
Vanmiddag stond de koffie weer klaar bij m’n schoonvader in Drachten. In alle vroegte Buienradar geraadpleegd en het zag er allemaal erg goed en gunstig uit. Ideaal weer om lopend naar Drachten te gaan. Ook dit keer heb ik gekozen voor de langere route, via Jistrum en Eastermar. Het lijkt een niet al te moeilijke keuze, echter op het klinkerweggetje naar het dorpje Jistrum heb ik jaren terug, tijdens de Kennedymars Fryslân, mijn linkerknie kapot gelopen. Je kunt dus spreken van het verwerken van een traumatische ervaring. Nog steeds ligt dit rotweggetje d’r ontzettend slecht bij én het is nog langer dan ik gedacht had. Maar het is een mooie route en met name de zandweggetjes rondom Eastermar zijn werkelijk schitterend. Heerlijk om daar te lopen. Drie weken terug dacht Doutzen Kroes er precies zo over. Op mijn weg naar het dorp, kwam ik Doutzen met haar zoontje, haar mem en nog iemand tegen. Ik herkende haar meteen en jullie kennen me een beetje…: Ik begon met Doutzen een gesprekje. Ze was echt lekker basic en dus incognito. Mijn camera zorgde heel eventjes voor lichte paniek. Paparazzi?! Gelukkig wist ik haar gerust te stellen en vertelde dat ik lopend onderweg was naar Drachten en dat deze ontmoeting zuiver toevallig was. Wel vroeg ik haar om van hen een foto te mogen maken, als ze de weg zouden vervolgen. Vriendelijk antwoordde Doutzen dat ze dit liever niet wilde. Zo ontzettend fatsoenlijk. Eigenlijk liet ze de keus over aan mij. Of ik ‘s avonds in mijn berichtje iets over de ontmoeting met Doutzen mocht schrijven, was mijn vraag? Ook dit heb ik liever niet. Men weet niet dat ik hier ben en dit wil ik graag zo houden. Volgende week mag je hierover schrijven, aldus een vriendelijk blijvende Doutzen. Dit heb ik haar plechtig beloofd! Bij het afscheid nemen, gaf ik hen een visitekaartje. A ha… Ameland, riep ze lachend. We gingen weer elk onze weg en dacht bij mezelf: Wat zouden andere fotografen in mijn geval hebben gedaan? Toch sneaky een foto maken? Ik heb geen moment hier aan gedacht, ik had Doutzen beloofd om haar met rust te laten. Diezelfde week kwam ik Doutzen tegen in Dokkum…., toen heb ik wel een foto gemaakt. Vandaag dezelfde route gelopen, maar Doutzen is vertrokken. Het lopen op zich, ging als een speer. Ik heb dan ook flink mijn pr verbeterd…, of zou de ontmoeting met Doutzen parten gespeeld hebben? (In Eastermar lagen haar lippen in de etalage.)
P1190339
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Doutzen Kroes bracht me in grote vertwijfeling! Als fotograaf sta je dan voor een groot dilemma. Foto of geen foto?!

Laat een reactie achter op Mijnnikonenik Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s