Duizendschoon & grote Sierui … Niek Beerstra en Thomas Kooi: In de blote kont in de Pompster Ryd. (7 foto’s)

 1-P1540038 2-P1540040 3-P1540042
 Vol verbazing stond ik eerder deze week in ons achtertuintje, naar ons hoekje…. alles wat groeit en bloeit… te kijken. M’n oog viel op de Duizendschoon! Ik krabde me even op m’n kale kop en vroeg me af: Hoe is deze plant hier ooit gekomen. Duizendschoon … gelijk gingen mijn herinneringen terug in de tijd. Het moet ergens in de eindjaren vijftig geweest zijn! De tijd van grote haast… bestond toen nog niet. Het was de tijd van alle rust. Het was de tijd van die prachtige en vooral lange zomers! Van verre zagen we hem aankomen: Niek Beerstra. Een keuterboertje uit Kollum en we noemden hem dan ook altijd Niekje. Met z’n Fries paard en wagen ging het naar het kleine perceeltje land, aan de Oosterboereweg. Er moest gemaaid, er moest geoogst worden. Het was ûngetiid! (hooioogst!). Dagen, dat er nog veel met de hand gewerkt werd op het land. Dit was dan echt zweten! In die dagen nam Niekje vaak zijn maat Thomas Kooi mee. Je zag die twee van verre op de fiets naderen. Niekje met pet en ‘ome Thomas’ met een grote lichtgekleurde strohoed. Een paar apart! Hadden de mannen de klus, voor die dag geklaard, dan trok men naar de naastgelegen Pompster Ryd. Ome Thomas trok z’n blauwe boerenkiel en broek uit, ontdeed zich van z’n lange witte onderbroek en hemd en het grote spierwitte lichaam nam een dikke plons in de Ryd. Poedelnaakt werd er gezwommen. Na korte tijd werd het lichaam gedroogd met een ‘toppe’ hooi en de zon deed de rest. Vaak een terugkerend tafereel. Waarom doet het me denken aan de Duizendschoon? Op de dag dat er echt geoogst kon worden, pakte Niekje z’n fiets en kwam naar onze boerderij, met de vraag op hij even gebruik mocht maken van de telefoon. De hulptroepen konden komen! De dag na het oogsten kwam Niek Beerstra gegarandeerd nog een keer langs. Beerstra zette dan de fiets, op de scheiding van de weg en het pad en liep met een gemengd bos Duizendschoon (uit z’n eigen tuintje) naar m’n mem. Als dank dat hij van de telefoon gebruik mocht maken. Het werd een traditie. Je kon de klok er op gelijk zetten. Jaar in jaar uit! Deze week stond ik met een big smile in de achtertuin: Heel eventjes kwam deze oude film naar boven.
De foto’s van de onderstaande Allium giganteum oftewel de Sierui hebben weer een geheel ander verhaal. Wij hebben ze gekregen van een aardige Amelander. ‘Neem deze vier bollen maar mee …’ Het resultaat is oogstrelend mooi! Een ‘pronkje’ in de voortuin!
03-P100005104-P100005205-P100005306-P1000054
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s