Dagelijks onderwerp van gesprek… ús Willy! De Uil van Sikke en Fetsje en het prachtige Noorderleeg. ( 20 foto’s)

P1170942P1170939P1170929

Dagelijks is Mijn Willy onderwerp van gesprek. Ten eerste hier in huize Nicolai, ten tweede ook regelmatig als ik ‘en route’ ben. In elk geval: Ik kan er goed over praten; Wij kunnen er goed over praten. Gelukkig maar, want dit is belangrijk voor het hele verwerkingsproces. Echter ook om zaken duidelijk te krijgen op mijn tijdslijn. Die wordt voor ons, wel steeds duidelijker. Daardoor realiseer ik me ook steeds meer hoe moeilijk, met name het afgelopen jaar is geweest. Heel gek, ik heb het bewust meegemaakt, maar toch wordt het al pratende steeds duidelijker en duidelijker. Vanmorgen kwam Lukas langs, samen met heit en mem, tijdens koffietijd. Het kleine kereltje keek met grote aandacht naar de mooie foto van beppe Willy, die ik kort daarvoor tevoorschijn had getoverd en op tafel had geprakeerd! Vanmorgen eens een keer niet lopend naar Willy op het kerkhof geweest, maar samen met Dienie en Lukas op de fiets! Iemand heeft een witte bloeiende krokus aan de voet van de bloemenzee geplant. Leuk! Maar wie oh wie…, wie heeft op deze vroege zondagmorgen haar graf bezocht? Bij Sikke en Fetsje ben ik op de terugweg van de fiets gestapt. In de grote boom, in de achtertuin, zaten drie uilen. Moeilijk te fotograferen en al snel kozen er twee vogels de ‘uilenvlucht’. Nummertje drie bleef als een aankomend modelletje zitten.
P1170930
Vanmiddag stond ik een beetje in twijfel: Zal ik een flinke wandeling gaan maken…, of zal ik gewoon even ergens genieten! Even lekker buiten zijn, in de natuur?! Ik heb er een combi van gemaakt…, lopen en genieten van de natuur, met daarnaast toch maar ook weer een aantal foto’s gemaakt. Op zo’n moment ben ik gewoon een twijfelkont! Dan volgt de vraag: Waar naar toe?! Het werd de vertrouwde en prachtige omgeving van het Noorderleeg, een buitendijkse polder noordwaarts van Ferwert/Marrum, met uitzicht op Ameland. Vooral bekend geworden door ‘de Dobbepaarden’. Van verre zie je al het bekende Tempeltje van Ids Willemsma, boven op de zeedijk staan. Als je dit ziet, dan weet je dat je goed zit. Voor mij is dit toch ook altijd weer iets om de camera tevoorschijn te halen…. Zo mooi en wat een ontzettende rust in deze omgeving. Enne dan ook vooral niet te vergeten: Die prachtige kleuren op dit immens grote natuurlijke kleurenpalet! Stom genoeg was ik vergeten mijn laarzen mee te nemen…. daarom kon ik niet de natte landerijen inlopen. Richting het Wad. Iets voor de volgende keer!
P1170961P1170959P1170960P1170975P1170974P1170973P1170970P1170972P1170969P1170968P1170966P1170967P1170976P1170977P1170980P1170984
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s