Paasmaandag was confronterend voor mij, een dag om lering uit te trekken. De Blauwe tranen van Verdriet of Vreugde van Hepie.

druppels
Dan is het dinsdag na de paasdagen en mag ik de kinderen weer naar school brengen. Ik blij, maar Annegreet en Thomas dachten daar vanmorgen blijkbaar ietsje anders over. Ze toonden minder haast, maar gingen toch met plezier naar school. Blij was ik, dat met name paas-maandag weer tot het verleden behoorde. Eerlijk gezegd was het, voor mij, gisteren één van de moeilijkste dagen na het Afscheid van Willy. Moeilijk in die zin, dat je echt voelt dat je alleen staat. Je hoeft de tv of radio maar aan te zetten en je hoort constant dat het een familiegebeuren. Terwijl het eigenlijk maar een gewone dag is. Ook de krant staat vol met uitjes voor het gezin. Laat ik zeggen, dat het voor mij een leerproces is geweest. Juist op dit soort dagen moet ik leuke dingen plannen en ondernemen. Bijvoorbeeld naar een leuk museum gaan. Op dit soort dagen, in elk geval iets leuks om handen hebben. Op pinkstermaandag zal mij dit geen probleem opleveren. Dan zijn er genoeg leuke activiteiten. Het was dus een confronterend dagje! Vanmiddag, na het bezoek aan Willy haar graf, heb ik de achtertuin gemaaid. Het is verdikkeme meer mos dan gras… maar wel heel mooi groen én zacht! De bloemetjes op het graf staan er, ondanks de kou, florissant bij. Het wachten is nu op vooral zon en wat warmte. Ben benieuwd of er dan ook vlinders op af komen. Toch weer iets merkwaardigs…! Op één blauw blaadje van een viooltje… zaten nog een paar heldere waterdruppeltjes. Dit deed me direct denken aan het prachtige schilderijtje van Hepie de Haan. Twee druppels op een blauw paneeltje. Maar zo mooi, zo geraffineerd gemaakt. Tranen van Verdriet…, van Vreugde?! Kortgeleden trof ik Hepie en uiteraard kwam dit schilderijtje ter sprake. Een paar jaar terug zag ik het hangen bij Vakwerk in Dokkum. Ik was direct gecharmeerd van dit kunstwerk! Had er ook echt belangstelling voor en zag het hier al helemaal hangen. Op de plek waar nu een foto van Willy hangt! Echter ik vond dat ik destijds eerst met Willy moest overleggen. Door haar ziekte was toen al niet altijd alles meer vanzelfsprekend…! Ik ben daarna nog een keer naar Vakwerk gegaan, maar toen was Hepie er niet…! Daarna is het er niet meer van gekomen. Toen ik dus Hepie weer ontmoette, tijdens de Kunstroute, kwamen de Druppels ter sprake. Het komt erop neer, dat het schilderijtje destijds verkocht is. Maar ze had het me heel graag gegund! De reden waarom, lijkt me duidelijk. Juist nu… heeft het zoveel meer betekenis voor mij. Gelukkig heb ik de foto nog, riep ik…
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s