Bij de zoveelste laag-bij-de-grond-gleuf begon ik toch echt wel heel erg melig te worden… (17 foto’s)

P1270211P1270212P1270213P1270218P1270221P1270222P1270224P1270225

Vandaag een bericht, met af en toe een flink stuk dubbelzinnigheid…! Maar ja dit krijg je ook wel een beetje als je over ruim vijftien kilometer flyers bezorgd hebt. Dan wordt je melig en komt de dubbelzinnigheid naar boven. Hiervoor straks mijn excuses. Eigenlijk begon de dag erg rustig. Ik moest vanmorgen nuchter bloedprikken in Nij Tjaarda, daarbij hoorde het welbekende potje met ochtend-urine. Er wordt weer gecontroleerd op heel veel punten. Een soort van lichamelijke grote beurt! (Ooit in het leven geroepen, na mijn plotselinge hoge bloeddruk.) Toen dit achter de rug was besloot ik langs Willy te lopen. Besloot gelijktijdig om weer de route op te pakken om te gaan flyeren. Dit na eerst een broodje gegeten te hebben in het grote Vlinderpark, waar overigens nog weinig vlinders te vinden zijn. Wel heel veel insecten! Wat me opviel tijdens het flyeren en ik moest direct even aan die arme postbezorgers denken, is het volgende. Misschien raar gezegd: Maar er is bijna geen gleuf gelijk. Het is af en toe flink zoeken naar een brievenbus. Soms diep verscholen in het struikgewas, soms totaal ergens anders dan waar je het zou verwachten. Overigens zijn die echte brievenbussen meestal niet een groot probleem. Die vreselijke gleuven, in de diverse types deuren! Iets wat ik niet begrijp is het punt dat zo’n gleuf, in een groot aantal deuren, maar nauwelijks een kleine 30 centimeter boven de stoep zit! Dit lijkt me dus echt niet goed voor je rug. Ja, ik werd bij de zoveelste laag-bij-de-grond-gleuf toch echt wel melig! Want dan heb je ook nog van die gleuven, met een heel dik bos ‘schaamhaar’ … achter de gleuf! Enne… als dit dan nog niet genoeg was… met daarachter ook nog eens een houten klep! Krijg dan maar eens makkelijk je flyer of in het geval van de postbezorger je post door zo’n tochtvrije gleuf. Dan spreken we nog niet eens over het formaat! Of de gleuf … waar achter een hond zit te grommen…! Afijn, al lopend door de straten van Damwâld, ontdekte ik nogal eens dingen die ik nog nooit eerder gezien had. Dat is dan weer het mooie van een voettocht door mijn eigen woonomgeving. Vanmiddag liepen Dienie en Lukas mee. Naast het flyeren was er toen ook tijd om te genieten van al die prachtige dingen in de natuur. Daar moet je de tijd voor nemen, vooral tijdens dit prachtige zomerweer. Oh, wat vond Lukas het mooi om de geitjes een beetje gras te mogen voeren. Evenals gisteravond, is het nu tijd om nogmaals naar Willy te gaan en de bloemetjes water te geven. Het is hier allemaal zo ontzettend droog…!
P1270227P1270228P1270229P1270230P1270232P1270236P1270238P1270248P1270249
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Bij de zoveelste laag-bij-de-grond-gleuf begon ik toch echt wel heel erg melig te worden… (17 foto’s)

  1. Adrian zegt:

    Heya Nanne wat heb je dit weer mooi geschreven…en wat was het een fijn weerzien van jou en je familie in Ameland al was dit helaas maar kort…geef jezelf een grote schouderklop…de 20e rondje Ameland heb je maar weer mooi binnen…en je bent gedragen door Willy die is reuze trots op jou….!!! Biggg Huggg Adrian

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s