Betoverend mooi lichtschouwspel met in de hoofdrol die statige rood-witte vuurtoren van Ameland en twee paarden, die daar op het juiste moment, op de juiste plaats liepen te grazen. Mazzel!

P1640376

Bovenstaande is datgene wat ik vrijdagavond zag, toen ik in de auto naar Hollum reed. Naar mijn slaapadres van Rondje Ameland, bij de familie Barf. Een fantastische dalende zon, met een onbeschrijfelijk mooi licht! Ik had maar één foto in mijn koppie om te maken… en dit is me redelijk goed gelukt, al zeg ik het zelf. Heb er echter wel enige moeite voor moeten doen. Heb direct de auto ergens in de berm geparkeerd en ben lopend via diezelfde berm naar een punt gelopen, waar ik dacht een redelijke foto te kunnen maken. Maar het was het nét niet! Niet tevreden. Vervolgens ben ik richting het dorp gelopen, over een hek geklauterd en diep het weiland in gelopen. Hier was mijn bewegingsmogelijkheid groter. Een beetje naar links, toch weer iets naar rechts. Nog één stappie naar voren en toch weer twee terug en dan ook nog eens door de hurken en met één knie in het natte gras steun zoeken. Uiteindelijk kreeg ik wat ik wilde hebben: De zon volop schijnend én verdwenen achter de kap van de rood-witte vuurtoren van Ameland. Wat een machtig mooi schouwspel! Hierbij hebben de twee paarden op de voorgrond een ongevraagd grote bijrol geleverd. Zij liepen daar op de juiste plek en op het juiste tijdstip rustig te grazen. Het kon allemaal niet mooier!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Betoverend mooi lichtschouwspel met in de hoofdrol die statige rood-witte vuurtoren van Ameland en twee paarden, die daar op het juiste moment, op de juiste plaats liepen te grazen. Mazzel!

  1. Griet Braaksma zegt:

    Nanne, zag dat je een reactie kreeg bij de bloemen op het graf van Willy. Ben daar verontwaardigd over. Zoals Willy beloofd heb ik een stekje van de clivea vorig jaar teruggebracht (na ruim 40 jaar) in de school van Niawier. Vorige week trof ik toevallig het hoofd van de school van Niawier. Ze zei het stekje doet het prima en elke dag denk ik dan even aan haar. Elke keer als ik van Damwoude naar Dokkum fiets denk ik aan de mooie berm met bloemen als ik fietsend naar haar verjaardag ging. Omdat deze weg zijn, overweeg ik om daar klaprozen te zaaien. Hoezo bloemen horen bij het leven? In het rouwboeket zat een sering verwerkt. Mijn lievelingsbloem al had ik deze niet besteld. De dag na de begrafenis was ik geconcentreerd bezig op mijn werk, dacht nergens anders aan. De lucht was plotseling vol met seringengeur. Ik heb dat gezien als een groet van Willy.
    Gewoon doorgaan Nanne en niet vergeten wat van het leven te maken. Doei Griet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s