Vier Bijzondere Mensen, vier Pompianen mocht ik in juni fotograferen voor de expositie Groetnis út Kollumerlân. (8 foto’s)

P3480369P3480376P3480397P3480407
In juni stelde ik bij de Pompster VVV – Plien – de vraag om me een aantal namen van  Pompianen te noemen. Ik zocht interessante mensen om te portretteren. Het lag in de bedoeling, dat ik één van de exposanten zou gaan worden van de bijzondere expositie van kunstenaars in Oostenburg Kollum: Groetnis út Kollumerlân. Helaas heb ik me eind oktober moeten terugtrekken: De ruimte voor mijn grote foto’s was te beperkt. Toch had ik op die mooie dag in juni een tweetal zeer boeiende ontmoetingen. Echt leuke mensen en ook nog eens mensen met een verhaal. Het heeft me de nodige tijd gekost.
Bijvoorbeeld Douwe en Sijke. Broer en Zus Nicolai (Géén familie van me!). Vierentwintig jaar lang zijn ze m’n buurjongen en buurmeisje geweest, op de Oosterboereweg. Na ruim 40 jaar sprak ik hen weer op de boerderij, waar destijds Aant en Atsje woonden.  Verbaasd werd er opgekeken toen ik hen vroeg om voor mij te poseren. Er werd van harte meegewerkt. Al fotograferende kwamen de oude verhalen van heel lang geleden boven tafel. Echt leuk! Sijke bijvoorbeeld, heeft mijn pake Nanne gekend en wist daarover te vertellen. Misschien soms dingen die je liever niet zou willen horen, echter het is me een stuk duidelijker geworden. Door dit gesprek ken ik waarschijnlijk pake Nanne iets beter! Pake Nanne…, heb ik misschien iets van hem? Jazeker, maar toch in een veel mildere vorm!
( *** Hmm… blijf ik nog met die ene rot-vraag zitten: Waarom toch, pake Nanne? Ik had pake in de jaren vijftig zo graag willen leren kennen…! )
‘Vergeet ook niet naar de Brongersmawei te gaan’, aldus Plien. Naar de Adema’s, Rochers en Trijntje. Ook hier stond de ‘praatstoel’ klaar! Alweer zo’n machtig mooi duo. Bijna 55 jaar getrouwd! Trijntje, een beetje geschrokken, opende de voordeur met de schort voor! ‘Niet uittrekken’, was mijn eerste reactie. ‘Dit is mooi voor de foto’! Al pratende raakten we geheel in de kunde… broers en zussen van de Adema’s, die ik stuk voor stuk ken. Vanaf het buitenbankje tuurden we, al mijmerend, over de weidse weilanden. Het was echt een zomerse juni-dag. Of ik nu klaar ben met mijn foto-project?, vroeg ik me destijds af? Dit was verder niet meer aan de orde. (Had nog een aantal boeiende namen op papier staan… om te portretteren!)
P3480423P3480424P3480434P3480436
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s