KIS Flawless en de perfecte, haarfijne presentatie in Theater Orpheus Apeldoorn. Een zeldzaam mooie show. (161 foto’s)

Vroegtijdig vertrokken we (schoondochter Dienie van Kapsalon Knapper Damwâld en moi)  maandagmiddag richting Apeldoorn, om ’s avonds te genieten van de KIS Flawless Trendcollectie in het Orpheus Theather. Zonder enig oponthoud waren redelijk vroeg in Apeldoorn. Daarom tijd zat om eerst bij de overbuurman van het theater een hapje Chinees naar binnen te werken. Vervolgens waren we opnieuw tijdig bij Orpheus en reserveerden we al snel twee heerlijke stoelen op de voorste rij! Twee stoelen, tussen de gereserveerde plaatsen van de pers! Dit door het simpele feit om er onze jasjes neer te leggen! Daarna werd het wachten op de presentatie van KIS Flawless. Een zeldzaam mooie show, met een fantastisch team aan haar-kunstenaars en modellen! Een prachtige avond. Voor mij altijd weer een belevenis om dit mee te mogen maken. Je stapt namelijk echt een heel speciale wereld binnen. Voor schoondochter Dienie een speciale avond om kennis te maken met de nieuwste ontwikkelingen op haar-gebied. Zij neemt de nieuwste trends in styling en niet te vergeten…, de prachtige kleuren mee naar Damwâld. Kapsalon Knapper.

(Alle foto’s die ik heb gemaakt…, zijn foto’s zonder gebruik van de Flitser.)

*** Druk op onderstaande fotolink om 161 foto’s te bekijken.

https://get.google.com/albumarchive/113815097841708930199/album/AF1QipPX_2S5xhg87V_QSZvUts3esBheEjqHq95ay1rQ?source=pwa&authKey=CIb03Kqq3rKy_wE

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Vrijpartij tussen een woerd en een eendje: Eén grote martelpartij, soms met dodelijke afloop! Nog even wachten en het is weer Lente! (3 foto’s)

Je kunt er bijna de klok op gelijk zetten…! Ook nu komt weer de vraag over het merkwaardige verhaal van de wokkelvormige penis van een woerd. Vorig jaar heb ik ditzelfde verhaal geplaatst. De vraag komt dan natuurlijk bij jullie op: Hoe kom ik nou bij zo’n onderwerp?! Welnu, inmiddels een aantal jaren terug liepen we de Waddenwandeltocht en op de route langs de Dokkumer EE zwommen eenden. Mij werd toen de vraag gesteld, of ik wist dat tijdens de paring van eenden het er nogal ruig aan toe kan gaan? Je zou bijna kunnen spreken van een verkrachting. Deze vraag kon ik met ja beantwoorden. Ik heb dit meerdere malen zelf gezien. Het gaat er inderdaad enorm ruig aan toe. De paring vindt plaats in het water en de woerd pakt het hele liefdesspel hardhandig aan. Er is daarom ook geen enkele sprake van liefkozing! Het komt dan ook nog al eens voor dat een vrouwtjes-eend verzuipt! Dit komt door het feit dat de mannetjes eend, de woerd, een wokkelvormige penis heeft! Een Wokkel dus. Misschien denk je aan iets van een lengte van 3 of 4 centimeter. Nee, helemaal mis! Het heeft ongeveer een lengte van een 20 centimeter! Onvoorstelbaar. Dit glijdt niet zomaar even makkelijk naar binnen, d’r moet echt gewrongen worden! Het arme vrouwtjes-eendje beleeft er absoluut geen plezier aan. Dit onderwerp wekte, vorig jaar, mijn nieuwsgierigheid op en via Internet kwam ik aan de volgende informatie.

Gelezen op Internet: Eenden, ganzen en zwanen hebben een penis, terwijl dat bij de meeste andere vogels niet het geval is. Vrouwtjes hebben een spiraalvormige genitaal, waardoor de relatief lange penis van de woerd niet goed kan penetreren, als het vrouwtje dat niet wil. Zoals dit vaak het geval is als een alleenstaand mannetje een vrouwtje van een ander mannetje probeert te bevruchten. Alle woerden hebben een kurkentrekker-penis, of te wel een wokkel. Een eendje, genaamd de Argentijnse stekelstaart, heeft de aller langste! Er zijn woerden gevonden met een penis van 42,5 centimeter. Waar dat allemaal in het lijfje van een woerd blijft?! Buiten het paringsseizoen zit de penis, de wokkel, opgerold in het lijf van de woerd! Het lijkt wel een brandslang! Vogels, die geen penis hebben, wrijven met hun lichaamsopening tegen elkaar aan, daardoor gaan de zaadcellen van het mannetje op het vrouwtje over. Dat wrijven is een kwestie van een paar seconden! 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Lopend via het Houtwiel naar Twijzelerheide – koffie met oranjekoek – en natuurlijk weer lopend terug, nu dwars door De Westereen en De Falom. (6 foto’s)

Alweer een prachtige winterse zondag! Daarom vanmorgen vroeg opstaan, om allereerst in alle rust te kunnen genieten van een lekker bakkie koffie en daarnaast het krantje lezen. Toch wel steeds met een scheef oog naar buiten kijkend…, het leek wel voorjaar! Het gekke is dat ik dan toch bijna altijd onrustig begin te worden: Hup, naar buiten! Eigenlijk het bekende loopke op de zondagmorgen: Allereerst langs Willy en daarna kort langs de Hoofdweg. Met ‘opzet-zin’ was ik redelijk vroeg thuis, want ik had het snode plan om ’s middags naar Twijzelerheide te lopen. Verjaardagsvisite bij mijn schoonzus. Viel allemaal mooi in te plannen! Men was met z’n allen druk bezig met het verwerken van de grote stapels boomstammen! Lekker buiten zijn! De kinderen zagen ‘ome Nanne’ naderen en dan weten ze het al lang: ‘We komen op de foto’! Heen ben ik via het Houtwiel naar Kuikhorne gelopen en vervolgens via een leuk looppad richting Twijzelerheide. Terug ben ik dwars door De Westereen gelopen en vervolgens via De Falom naar Damwâld. Vandaag wederom een loopke van 24 kilometer. Komende week eerst mijn ‘medische keuring’ afwachten en dan vervolgens maar eens laten inschrijven voor o.a. De Friese Elfstedentocht, Rondje Ameland en de Vierdaagse van Nijmegen. Echter morgen eerst vier uur met de kont in de auto…!

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Winter-Wandeltocht Surhuisterveen deed zijn naam eer aan – Het werd een prachtige kuiertocht in een fantastisch winters landschap! (22 foto’s)

Dat werd vanmorgen al vroeg behoorlijk autoruit krabben…! Het had een graad of twee gevroren. Het landschap was omgetoverd in een prachtig winters landschap, met een fraaie zonsopkomst. Het werd een mooie autorit naar Surhuisterveen en dan in de auto ook nog eens mogen luisteren naar die heerlijke muziek van UB40: Maybe Tomorrow. Soms heb je van die momenten…, dan komen alle mooie ingrediënten op één moment samen. Ik heb vandaag een prachtige wandeltocht gelopen, met de toepasselijke naam: Winterwandeltocht, georganiseerd door S+S. Sportief. (Sape en Sjoukje Boersma uit Kootstertille). Mede door het mooie winterweer werd het een prachtige tocht in een afwisselende omgeving met twee leuke rustplaatsen. Ruim vijfentwintig kilometer gelopen met Evert, Jan en Annie. Het aantal deelnemers lag rond de 200 wandelaars. Vandaag heb ik me eens (bewust) een keer weten te beheersen met het maken van foto’s. Daarom slechts 22 foto’s én geen fotolink met tig foto’s! Ja… en na het finishen is het weer heerlijk genieten van een koud pilsje in De Kelder.

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Verdriet en grote Vreugde tijdens 5000 meter schaatsen voor dames in de Gangneung Oval! Aventoer, Vriendschap en niet te vergeten Vrijheid…, namen die bij me horen! (11 foto’s)!

Vanmorgen in rap tempo de toch nog nodige weekend-boodschapjes in het Winkelcentrum gehaald. Vanmorgen weinig tijd voor een kletspraatje! Volgens mij heb ik hiermee een record verbroken. Ligt wel een beetje in de sfeer van de Olympische Spelen…, echter geen prijs! Eigenlijk had ik gisteren een beetje afscheid genomen van dat prachtige olympische gedoe het schaatsen, maar potvolblommen ik was ook vandaag weer compleet in de ban van het ijs. De 5000 meter voor vrouwen! Wat liggen vreugde en verdriet dan ontzettend dicht bij elkaar! Wat had ik die sympathieke Annouk van der Weijden graag een medaille gegund! Echter op het aller, allerlaatste moment was het over en uit. Annouk eindigde op de vierde plek! Tranen met tuiten! Esmee Visser…, vaag had ik in het verleden iets over haar gehoord! Wat een aangename verrassing! Zij pakt als debutante de eerste plek en daarmee de gouden medaille! Een kanjer! Na het schaatsen snel de wandelschoenen aangetrokken en toch nog even flink aantal kilometers gelopen. Iets van 16 kilometer. Nu weer eens een iets andere route, via de Schreiershoek en het Fûgellân naar de binnenstad van Dokkum. Hier lagen een aantal prachtige schepen in het aangename zonnetje. Schepen met prachtige namen waar ik me wel thuis bij voel: Aventoer, De Vriendschap en niet te vergeten Vrijheid! Over Aventoer (Avontuur) gesproken… in Damwâld kwam ik vanmiddag Bianca nog tegen … van Plien en Bianca… die toch ook regelmatig even bij me langskomen op Ameland. Afijn deze Plien en Bianca gaan binnenkort naar Zuid-Korea! Over Aventoer gesproken…!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Sneeuwpret in de vroege morgen van 15 februari – Ter vergelijking: Vorig jaar was het Voorjaar met maar liefst plus 14.5 graden! Zilveren Jorrit Bergsma op de tien kilometer! (9 foto’s)

Vanmorgen rond zeven uur gingen alweer de alarmbellen: Is het mogelijk dat Nanne de kinderen naar school brengt…? Daarop volgde van mijn kant direct het bekende duimpje omhoog! Er lag een laagje sneeuw, geen mooie witte poedersneeuw, maar van die natte plaksneeuw. Omdat het nog tamelijk vroeg was, kon ik terloops nog een paar sneeuwfoto’s maken. Het was te verwachten: Op het schoolplein van de Botkeskoalle werd zowaar een sneeuwpop gemaakt. Een mini-geval, maar toch! Natuurlijk stond Nanne Lukas gelijk klaar om de helpende hand te bieden. Daarna op de Hoofdweg bij m’n schoondochter nog een vroeg bakkie koffie gehaald en even gezellig bijkletsen. Vervolgens naar de winkel, om toch alweer de nodige boodschapjes en een presentje voor mijn jarige buurvrouw te halen. Zij wist het nog: Vorig jaar zaten we ’s morgens in de achtertuin te genieten van de eerste, warme zon! Wat een enorm temperatuurverschil met nu en vorig jaar: Toen was het maar liefst plus 14.5 graden! Ja en dan vanmiddag…, ik had een paar uurtjes vrij gepland! Vanmiddag zou het dan allemaal gebeuren op de 10 kilometer schaatsen, tijdens de Olympische Winterspelen. (Krijg je nota bene op dat moment ook nog een telefoontje van een callcenter, werd natuur een super kort gesprek!) De verwachtingen waren hoog gespannen…! Dit liep echter een beetje anders. Sven Kramer pakte niet automatisch het goud…, hij zakte een beetje door het ijs en eindigde op de zesde plaats. Ik had mijn geld op Jorrit Bergsma gezet. Hij was mijn favoriet. Hij finishte in een fantastische tijd: 12.41.99! Uiteindelijk goed voor een prachtige zilveren plak. Ted Jan Bloemen, die na Jorrit mocht starten, ging er met een gouden plak vandoor. Nederlander van oorsprong maar een jaar of vier geleden geëmigreerd naar Canada. Bloemen finishte in een olympisch record van 12.39.77! Verrassend ging de Italiaan Nicolai Tumolero (12.54.32) er met het brons vandoor. Niks is dus vanzelfsprekend…, niks is voorspelbaar!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Op Valentijnsdag genieten van waarschijnlijk het mooiste Kunstwerk van Friesland, het Tempeltje van Ids Willemsma! Verder vandaag goud voor Jorien ter Mors op de OS. (11 foto’s)

Valentijnsdag, verloopt eigenlijk als een normale dag. Heb er heel weinig mee, tot bijna helemaal niks mee. Ik lig bepaald niet voor de brievenbus, te wachten op…! Wat er vandaag doorheen kwam, waren de nodige huis aan huis bladen en reclamefolders! Geen Valentijns-gedoe…, let wel, nu spreek ik alleen over de papieren post! Voor de rest zwijg ik. Vanmorgen ben ik lopend, snel en kort naar het Winkelcentrum geweest. Woensdag is zo’n beetje mijn Italiaanse dag, wat eten betreft, daarom voor verse ingrediënten naar de supermarkt. Daarna nog kort langs de Hoofdweg voor een bakkie, echter niet te lang…, om tijdig thuis te zijn voor de 1000 meter schaatsen dames in Gangeneung Zuid-Koera. Jorien ter Mors wist met een super-scherpe tijd te winnen. Eigenlijk vind ik het beroerde tijden om zo midden op de dag naar het Olympische schaatsen te kijken. Morgenvroeg om 12.00 uur nog eenmaal kijken naar de allermooiste afstand: De 10 kilometer! Mijn hoop is nu echt gevestigd op Jorrit Bergsma uit Aldeboarn. Vanmiddag moest ik fotograferen bij Van der Meulen Meesterbakkers in Hallum. Ik was al redelijk vroeg in de contreien van Hallum-Marrum. Vooral om kort te kijken en te genieten van misschien wel het allermooiste kunstwerk van Friesland: Het beroemde Tempeltje van Ids Willemsma. Smaken verschillen, natuurlijk…, maar ik kan daar ontzettend genieten van alles wat voor me ligt, richting het Wad! Tot slot, omdat ik heel vroeg was…, nog kort gelopen in Ouwe Syl. Ook hier was het vanmiddag erg koud…!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen