In Memoriam Willy Nicolai-Kingma … mei 1955 – januari 2016 (6 foto’s)

12650557_765028876931305_265571495_n

Het is precies dertig jaar en negentien dagen geleden dat ik Willy Kingma in een pizzeria in Dokkum voor de eerste keer zag en ontmoette. Op dat moment bleef het bij een vette knipoog. Diezelfde donderdag-avond trof ik Willy nogmaals, nu in donkerbruin café de Flaubyt van Cor en Sita. We raakten aan de praat en zo is het allemaal gekomen… Ik was werkzaam in het grafische vak. Zij was een echte juf en kwam dan ook wel eens met een klas schoolkinderen bij de Nieuwe Dokkumer Courant, daar waar ik werkte. Ach, van het één kwam het ander en voor we het echt in de gaten hadden…, brachten we veel tijd samen door. Destijds woonde ik in de Boterstraat, in de binnenstad van Dokkum. Al redelijk snel werd mijn postadres de Kievitstraat in het Fûgellân. We waren maatjes geworden. Kleine zelfstandigen naast elkaar, met een stevige band, een grote gemeenschappelijke noemer. Het ging zelfs zover, dat we besloten om mekaar in juni 1987 een zilveren trouwring om de vinger te schuiven. Dit tot grote teleurstelling van de goudsmid! Voor ons was daarmee het huwelijk bezegeld.

P1160818P1160822P1160820

Willy bleef werkzaam in het onderwijs en ik bleef een graficus. Niet al lang daarna kondigde zich Alwin aan. Willy keerde een paar jaartjes het onderwijs de rug toe. Een aantal jaren daarna pakte ze haar vak volledig weer op. Ze bleef een echte juf! In die jaren werden we steeds meer besmet met het virus: Ameland. We werden de trotse bezitters van een heuse stacaravan op camping Kiekduun. Weer enige jaren daarna besloten we een nieuwe te laten bouwen. Willy had zoiets van: Niet uitstellen, we zijn nou nog gezond en kunnen er heerlijk van genieten. Hoe macaber dan ook…: Op de dag, heel vroeg in de morgen, reed men met ons nieuwe chalet over de Hoofdweg van Damwâld richting de boot van Ameland. Diezelfde dag moest Willy voor haar eerste operatie naar het ziekenhuis in Drachten. Er was borstkanker geconstateerd. Uiteindelijk werd het nieuwe chalet op Kiekduun…, ons tweede thuis. We voelen ons thuis op Ameland en langzaam maar zeker werden we toch ook een beetje Amelander. Nu ruim acht jaar later, na het constateren van die gemene rotziekte, hebben we gistermiddag Willy uitgezwaaid en naar de Algemene Begraafplaats in Damwâld gebracht. Vooraf hadden we een warm Afscheid in Doarpshûs De Krúswei van Damwâld, onder leiding van mijn ‘wandeldominee’ Mirjam. (Een echte dominee!)

P1160823P1160824-001

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Willy’s afscheid komt snel dichterbij…

P1160803

Langzaam maar zeker komt die vreselijke dag dichterbij. De dag van het Afscheid nemen van Willy. Us Willy! Ik wist het al dertig jaar, maar ik beluister hoor het nu van vele kanten, hoe integer en betrokken Willy is geweest. Gek genoeg hoor je dit soort dingen vaak, als iemand niet meer leeft. Gisteren en vandaag zijn we druk bezig geweest met het mooie afscheid van komende donderdag in de Kruisweg te Damwâld. Althans we hopen, dat het een beetje in de stijl van Willy is opgezet! De prachtige bloemen zijn vanmiddag gebracht en hebben een mooi plekje op de blankhouten kist gekregen. Ja en dan bezorgt de postbode bijna honderdveertig meeleefkaarten… in één keer. Hier ben ik bijna anderhalf uur mee bezig geweest, om dit allemaal een beetje door te nemen. Hartstikke mooi allemaal, echter het grote verdriet blijft.

P1160804

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

IK MIS JE…, leave WILLY!

10474132_533093903461435_1617645370_o-001

Mis ik je, Willy?
JA en nee.
Nee, omdat je gewoon lekker bij me in de kamer bent! JA, omdat we steeds denken, dat je ons nog iets wilt zeggen en toch zwijgt. Hoe dan ook…, ik ga je intens missen en dit begin ik nu al een beetje te voelen.

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

Mijn Willy… Noch efkes ‘in kroepke’.

nannewilly2-001

Toch ook vandaag maar weer een paar regeltjes….! Zoals altijd stond ik ook vanmorgen half acht naast mij bed. Dit keer echter geen broodje, of een yoghurtje en een beetje appelmoes voor mijn Willy. (Overigens mocht ik dit niet voor acht uur boven brengen…) Vanmorgen ook geen Buurtzorg. Ik ben op mij zelf aangewezen. Ik ben alleen. Allereerst ging vanmorgen mijn eerste loopje naar mijn Willy: Goedemorgen Leave! Mijn Willy is thuis en blijft bij mij in de voorkamer staan…!

Geplaatst in Uncategorized | 11 reacties

Mijn Willy… 30 mei 1955 – 29 januari 2016

willyameland-001

Onbegrijpelijk en nog steeds niet echt te bevatten… Zo snel is het allemaal gegaan. Mijn Willy …. Mijn lieve Willy heb ik vanmorgen om tien minuten voor vijf uur in de vroege vrijdagochtend liefdevol en vredig ‘uitgezwaaid’!

Geplaatst in Uncategorized | 38 reacties

Donkere wolken… op weg naar Brugchelencamp in De Westereen. (3 foto’s)

 

P1160792Alweer een heftige en ook nog eens een drukke dag achter de rug. Wat gisteren was…. is vandaag niet meer. Het heeft af en toe iets, als de zware wolkenpartij op de bovenste foto. Gejaagd door de wind! Laat ik vertellen dat ik deze foto per ongeluk heb gemaakt, dat het eigenlijk een dikke misser is. Maar het zegt mij heel veel over vandaag. Evenals gisteren moest ik vandaag alweer naar De Westereen. Net als gisteren zaten dezelfde koppies…, me in de hal van Brugchelencamp aan te staren. Zouden ze me nog kennen, ging het heel even door me heen. Weinig tijd had ik niet om daarbij stil te staan. Ik moest immers zo snel mogelijk terug naar huis.

P1160794P1160795

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Met de Mantel der Liefde….( 7 foto’s)

P1160783P1160786P1160790

Een dag om nooit weer te vergeten. Jemig, hoeveel kan een mens hebben. Mantelzorg…, wat een afschuwelijk woord. Ik dacht even aan de uitdrukking: Met de Mantel der Liefde. Dit heeft echter, helaas, een geheel andere betekenis. Ik maar denken, dat dit zoiets betekende, dat je dit allemaal uit Liefde doet… voor je Geliefde! Want dat is het: Je doet Alles uit Liefde voor mekaar! Lief en Leed! Vanmorgen heb ik genoten, na mijn verplichtte bezoekje aan het Gemeentehuis, van mijn, misschien wel, kortste wandeltocht: Een wandeltochtje in de gangen van het Gemeentehuis van de gemeente Dantumadiel. Een Kunstroute! Helaas lag mijn tempo te hoog, om er echt van te genieten….! Maar mooi en kleurig was het absoluut.

P1160785P1160788P1160787P1160789

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie